Een winter over winteren…

Als je begint met schrijven en je het gevoel volgt , wat het eerste in je opkomt dan is dat deze keer: over winteren. Ja, met een spatie ertussen. Misschien een nieuw woord: winteren. Want laten we eerlijk zijn, het was een andere winter dan eerdere jaren. Kouder, meer regen en meerdere stormen. Daarbij werden vele gasten op de camping ziek. Van een kuchje tot een flinke griep… een enkeling had meer pech en had hulp van specialisten nodig in het ziekenhuis… November was een mooie maand. Veel zonuren en gezelligheid buiten. In de eerste weken dat wij er waren druppelden langzaamaan al onze vrienden binnen. Om voor alle extra faciliteiten in aanmerking te komen moet je op 1 december aanwezig zijn. Dachten we…. Maar dit najaar bleek er toch heel veel anders te zijn geregeld. Onze social room bleek omgetoverd tot restaurant. Een hele mooie bar was er geïnstalleerd, mooie nieuwe tafels en stoelen. Maar activiteiten zoals voorheen waren van tafel of dermate verkort dat er veel ophef ontstond. Geen gezamenlijke paella middagen meer, vrijdagavond dansen maar een paar keer. En van 07.00 uur tot slechts 22.00 uur. Geen Kerstavond, geen Oud en Nieuwviering in de zaal. Wat viel dit tegen. Dan kun je twee dingen doen… accepteren of er iets van zeggen.. Dus zelf maar even naar de baas. Zo gezegd zo gedaan. Of het veel heeft uitgehaald weet ik niet maar een paar activiteiten zijn toch weer terug. Paella- eten is in het nieuwe jaar weer terug. En ook Carnaval mocht gevierd. Hoewel deze keer zonder jury en prijzen. Dat was ook een tegenvaller. Vanwege alle veranderingen hebben de meeste gasten wel alternatieven bedacht. Helaas was de griep ook gearriveerd en had mij en anderen behoorlijk in zijn greep. Gelukkig konden we eerste Kerstdag weer naar het Grand hotel voor een gezellig Kerstdiner. Tweede Kerstdag hebben we Luc en kleindochter Eline opgehaald  in Alicante. We hebben vier gezellige dagen doorgebracht. De kanonnen bezocht, Gebas, en fijne wandelingen langs de kust gemaakt. Luc en Eline sportten geregeld en konden genieten van hun hardloopactiviteiten langs en over het strand. Zo kwam het Nieuwe jaar 2026 dichterbij. Oud jaar waren we met een groepje vrienden bij Chris en Nel, waar we het nieuwe jaar hebben ingeluid. Lekkere hapjes verorberd en genoten van de gezelligheid. ‘s Nachts even gebeld met dochterlief Mayke en broer Jos. Beide jarig! Januari was een koude en natte maand. Met meerdere dagen storm. Dan weet je wat je te doen staat… Tent dicht houden en de stormbanden goed bevestigen! En binnen blijven. Toch waait er heel fijn zand door kieren en gaatjes.. waardoor we allemaal druk zijn met poetsen wanneer de storm is gaan liggen. Gelukkig is dat allemaal goed gegaan. Maar wat van boven op de tent kletterde hebben we niet kunnen voorkomen. Flinke hagelbuien hebben meerdere scheurtjes in het tentdak veroorzaakt. Gelukkig kon Louis ze repareren en de tent nog even waterdicht maken. In april gaat deze de kliko in.                                            De weken vliegen hier voorbij. We spelen met de buren geregeld Skip-Bo of Ezelen. Heel gezellig. Ook hebben we een straatfeestje gehouden met de aanwezige gasten van onze straat. Iedereen maakt wat lekkers en samen eten verbindt. Helaas waren onze Spaanse buren naar huis. Pilar doet ook mee met de spelletjes en dat is zo grappig. De taal is een struikelblok en als ze bij Ezelen niet goed oplet zegt ze: looky-looky. (Daar moeten we nog iets op bedenken.) Dat kan ik hier niet verklappen. Vertel ik de volgende keer. Op de donderdagen organiseren we wandelingen langs de kust. Met Marjan en Albert, Henk en Petra, Ciel en Joop, Lammert en Jannie. Gezellige niet te moeilijke wandelingen. Op zaterdag maken we het Tennisplan voor de gasten die nog kunnen tennissen. Heel gezellig altijd. Helaas haken er elke winter ook een paar af door blessures. Knieën en rug zijn dan meestal de oorzaak.. Ook in februari stormde het buitengewoon hevig. Wat tot gevolg had dat er een boom op de tennisbaan viel. Hek gehavend en een beste klus voor de ‘allround’werknemers van de camping. Deze werklui zijn echte alleskunners. Ze helpen bij renovatiewerkzaamheden, vegen de straten schoon, legen de vuilnisbakken, helpen de tuinman met snoeien en repareren wat moet. Louis had mazzel toen hij even naar het strand liep om het natuurgeweld te aanschouwen. Hij werd aangesproken door een campinggast die hem adviseerde niet het strand op te gaan, want je werd er gezandstraald, zo vertelde hij. Op dat moment viel er vóór hem een boom op het pad! Was hij doorgelopen… Wat geluk moet je hebben! Ook het doorgeroeste hekwerk bij de jeu de boules baan was weggeblazen door de storm. Een week later weer rechtop gezet en opnieuw op het muurtje gelast.                                  Afgelopen weken zijn we druk geweest met het regelen van de staaroperatie voor Louis in Cartagena. Omdat hij in april zijn rijbewijs moet hernieuwen moet er een keuring plaatsvinden. Hier in Spanje ben je sneller aan de beurt en daarom hebben we dit traject hier opgestart. Intussen is de eerste staaroperatie achter de rug en staat de tweede op stapel voor volgende week dinsdag. Nu volgens schema het oog druppelen. Straks zal Louis het resultaat van de nieuwe kunstlenzen ervaren.. Nu de maand februari voorbij is hopen we op wat meer  standvastig weer. Maar de verwachtingen voor begin maart zijn nog niet super. Maar dat mag de pret niet drukken. We hebben nog genoeg leuke dingen te doen en wandelen, kaarten en een hapje eten blijft ook met minder goed weer prima te doen. Begin april zullen we met caravan huiswaarts keren en bij Luc op de camping verblijven. We nemen de tijd om een appartement te zoeken. Als definitief is dat Martijn in Gelderland (Wilp) bij Zozijn een plaatsje in een geschikte groep kan krijgen, dan pas kunnen we op zoek naar een  woonruimte voor ons. Bij hem in de buurt. Afwachten, en anders blijven we de hele zomer in de caravan wonen.                                                                    De eerste gasten gaan in de komende weken al naar huis. Sommige zijn al in september gekomen. Ook wij mogen niet langer dan zes maanden uit Nederland weg. Verzekeringen doen dan moeilijk. Dus eind van maart opruimen en de caravan klaar maken voor vertrek. Het zal even anders zijn nu we met caravan rijden. Maar het voordeel is dat we ons huis bij ons hebben. Op naar een mooie zomer… Het over winteren hebben is voor herhaling vatbaar:  wel of geen mooi weer, met zoveel lieve mensen om ons heen is het zo fijn om hier te zijn. Maar we zijn ook blij dat we de kinderen en kleinkinderen weer om ons heen hebben straks als we thuis zijn. En onze familie weer kunnen zien en gezelligheid ervaren samen. Thuis…