Afscheid nemen … herinneringen

Hoe vaak doen we dat niet? Daag! Tot binnenkort! Doei! Tot morgen! Tot horens, ziens, bels of mails… Of voor altijd! Het is vaak zo, dat we er niet bij stilstaan. Maar soms is er geen ‘tot morgen’ meer. Vandaag 22-2-2025 herdenken we, broers en zussen, onze vader. 52 jaren geleden overleden na een kort ziekbed. Dat vergeet ik nooit meer.. maar tijd heelt en gelukkig kan ik terugkijken op een jeugd zonder oorlog, zonder ellende, waar we als we uit school kwamen riepen naar onze moeder omdat ze even niet beneden was. Een tijd waarin we genoten van veiligheid en bescherming, maar ook een tijd waarin we leerden, van goed en kwaad van zorgen voor elkaar en respect voor anderen. Tijdens het puberen niet altijd gemakkelijk, wanneer we het niet eens waren met hun visie, dwars lagen en boos onze eigen zin wilden doen.. En als dan plotseling het afscheid komt van een dierbare ouder dan zou je willen dat je meer tijd had gehad om hen te verzorgen en te vertroetelen op hun oude dag. Afscheid nemen …. van familie in het buitenland, wetende dat je ze waarschijnlijk niet meer ziet. Maar de mooie herinneringen bewaren en daar aan terugdenken, geeft troost.                                      Ook hier op de camping moeten we soms afscheid nemen van vrienden en kennissen die niet meer terug komen omdat gezondheid en leeftijd het niet meer mogelijk maakt. Vandaag 22-2 namen Jozef en Ineke afscheid van ons. Mooie herinneringen blijven. Van bergwandelingen, danspartijen, feestjes, uiteten, muziek maken en luisteren van mooie verhalen. Genieten van hun hobby’s: kralenkettingen maken, armbanden en kettingen met mooie bewerkte munten, de gesneden wandelstokken. Vele gasten van de camping dragen de mooie halskettingen. Jeu de boulen.. Jozefs passie! Bij het krieken van de dag wandelden ze samen en met de kippen gingen ze op stok. Zoveel om te herinneren. We zullen ze missen. Jozef speelde vaak op de mondharmonica tijdens de bergwandelingen. Hoe mooi.  🎶  🎶                                                  We hopen nog veel herinneringen te maken hier. Nog geen afscheid nemen van deze plek waar we met zoveel nationaliteiten samen op de camping wonen. Met respect voor elkaar plezier hebben. Samen leuke dingen doen en elkaar vrijlaten wanneer men daar behoefte aan heeft. Sportief bezig zijn! Gym, linedance, dansen, bingo, zonnen, jeu de boulen, bergwandelen, fietsen. Er kan zoveel.             Nog lang geen afscheid nemen van deze fijne plek en samen nog herinneringen maken… en genieten van een mooi leven zolang het kan… . Doe het vandaag, morgen kan alles anders zijn…. Tot de volgende keer, tot schrijfs, tot horens, bels of mails, tot later! En vergeet de knuffel niet!  👋🏻😘