We zijn er….

Na een mooie reis door de Pyreneeën en verder Spanje in naar het zuiden. Via Teruel, overnacht in het Spa hotel, via Utiel naar Elx (Elche) waar we overnachten in een heel Spaanse accommodatie. We werden vriendelijk ontvangen door de eigenaar en kregen een glas wijn aangeboden. In de immense tuin vol palmbomen stond een grote tafel waar we mochten gaan zitten. Een echtpaar dat blijkbaar ook dienst had kwam bij ons zitten en dronken een glas mee. Schaal met jambón en olijven en brood kwam erbij wat we ons goed lieten smaken. De dame liet ons de kamer zien. Eenvoudig, maar schoon en een goed bed. Nadat we onze spullen hadden uitgepakt en wat gegeten, was het fijn te kunnen gaan liggen. Een warme verkwikkende douche en nog even lezen en de avond was voorbij. De volgende morgen op tijd op. … maar geen personeel te zien. Waar zouden ze ons ontbijt neerzetten? Buiten of binnen? Louis klopte eens op het raam, op de deur, geen reactie.. Maar eens om het gebouw heen lopen …. Niemand.., Na ruim een kwartier kwam eindelijk Abel te voorschijn. We vroegen naar ons ontbijt.. brood, marmelade koffie en een gekookt ei was ons beloofd. Na nog een kwartier wachten bracht Abel een bordje met vijf schijfjes geroosterd stokbrood, een schaaltje marmelade en twee koppen koffie.Daar moesten we het mee doen. Blijkbaar was er een misverstand…. Het ei moest nog gelegd. 10 euro betalen en wegwezen maar. Het laatste stuk naar Bolnuevo ging ook prima. Het was immers goed weer, dat rijdt zoveel relaxter. Rond 11.00 uur waren we er maar nog geen caravan. Dus maar even vragen. Het zou nog wel een half uurtje duren.. even langs  Frans en Kitty kijken of ze thuis zijn. Een hartelijke begroeting en een lekker kopje koffie en even bijgepraat en hun nieuwe bolide bewonderd. We hoorden van de hevige regenval van de dag ervoor. Gelukkig waren we er toen nog niet. Even langs Henk en Marijke… we kwamen Henk al tegen… daarna wilden we nog langs Lammert en Jannie, maar we zagen Pedreras met de caravan langs komen en konden we beginnen met uitpakken en opbouwen. Eerst het groene doek dat we van Gerda en Henk hadden gekregen., caravan op de plaats en de tent eraan. Een drukke dag.. ‘savonds maar even naar de Wok. Bijna te moe om nog te eten maar hebben toch genoten. Zo verder gewerkt de hele zaterdag en zondag. Maandag overdag de puntjes op de i. Boodschappen gedaan. Pizza’s meegenomen. En deze ‘s avonds lekker opgegeten. Het was een bewolkte dag. Maar niet koud. ‘s avonds begon het te regenen en wat waren we blij dat we klaar waren met de opbouw. Die nacht steeds onweer en harde wind en regen.. en geen enkel besef wat er zich in de provincie Valencia en Malagá afspeelde. Een enorme ramp…. Hier in Bolnuevo kan het water weg via het strand maar niet overal in Spanje. De berichten werden met het uur erger. Op tv zagen we wat een toestand er door de hevige regenval ontstaan was. Doden gemeld… vreselijke verhalen over mensen die hun auto wilden redden en niet meer weg konden komen… Vele verschrikkelijke berichten volgden … hoe omvangrijk deze ramp is, is nauwelijks te bevatten. We zijn hier te gast en hebben geluk gehad, dat de regenval hier minder was… maar dat er in het land zo een vreselijke toestand gaande is, is nog nooit eerder gebeurd zolang we overwinteren. We hebben twee jaren geleden een enorme brand gehad op de camping maar dat is niet te vergelijken met wat er nu gebeurd is. Zoveel leed, zoveel verdriet, zoveel kapot. Chris en Nel en Gerda en Henk komen straks. Zij waren nog boven Valencia. We horen straks hun verhalen. En dan toch hier maar weer de draad van het gewone, maar bijzondere leven oppakken. Weer genieten van de gezelligheid en samenzijn. De zon is er, gaat onder en de dag erna weer blauwe lucht, zon en een lach.